Ο Κώστας Γαβράς βρέθηκε για τέσσερις μέρες στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Ο εμβληματικός και παγκοσμίως αναγνωρισμένος και βραβευμένος Έλληνας σκηνοθέτης που σε όλη τη διαδρομή του αναζήτησε πάντα την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία, ήρθε στην πόλη μας για μια σειρά εκδηλώσεων προς τιμήν του. Τις εκδηλώσεις διοργάνωσαν ο Δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Μουσείο Μίκης Θεοδωράκης της Ζάτουνας.
Το πρόγραμμα του κ. Γαβρά περιελάμβανε επιπλέον συναντήσεις, επισκέψεις, συνεντεύξεις σε διάφορα σημεία της πόλης. Επιχειρώ να συγκεντρώσω εδώ όσα έκανε τις τέσσερις μέρες παραμονής του ο Κώστας Γαβράς, όχι μόνο για αρχειακούς λόγους, αλλά και διότι βρήκα αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι ακολούθησε ένα τόσο φορτωμένο πρόγραμμα. Εξάλλου, όποιος είχε τη χαρά και την τιμή να διασταυρωθεί μαζί του κατά τη διάρκεια της τετραήμερης επίσκεψής του στην πόλη μας, διαπίστωσε ιδίοις όμμασι την απαράμιλλη ζωντάνια και ενεργητικότητα του 93χρονου σκηνοθέτη.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου
Ο Κώστας Γαβράς βρίσκεται ήδη από το βράδυ της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη μαζί με τη σύζυγό του, Μισέλ. Άνθρωποι του Δήμου Θεσσαλονίκης τον υποδέχονται για ένα ποτήρι κρασί.
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου
Ο Κώστας Γαβράς καταφθάνει στο μνημείο των οδών Βενιζέλου και Ερμού. Είναι η μέρα των γενεθλίων του. Συμμετέχει στην τελετή χωροθέτησης του «Δείκτη Μνήμης» στο Σημείο Ζ: το σημείο που το 1963 δολοφονήθηκε από παρακρατικούς ο βουλευτής και αγωνιστής της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης. Την ίδια μέρα επισκέπτεται τη Δημοτική Πινακοθήκη. Ανάμεσα στις εκδηλώσεις, δίνει συνεντεύξεις.
Το απόγευμα πραγματοποιείται στο Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Θεσσαλονίκης η εκδήλωση προς τιμήν του. Η ειδική πλακέτα αναγράφει: «Ο Δήμος Θεσσαλονίκης τιμά τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά για τη συμβολή του στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης».
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου
Ο διάσημος σκηνοθέτης επισκέπτεται το Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης (συστεγάζεται με το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης). Εκεί οι μαθητές του τραγουδούν στα γαλλικά για τα γενέθλιά του. Συζητά μαζί τους και υπογράφει το «Livre d’Or» του Γαλλικού Ινστιτούτου.
Την ίδια μέρα βρίσκεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, τη Βίλα Μπιάνκα. Δίνει συνέντευξη στην Ερτ 3 και παραλαμβάνει αναμνηστικά δώρα της Πινακοθήκης. Μαζί του ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης.
Το απόγευμα της Παρασκευής βρίσκεται στον Δήμο Νεάπολης Συκεών σε μια λιτή τελετή στη λεωφόρο Μίκη Θεοδωράκη: η πρώην Μεταξοϋφαντουργία Κωνσταντινίδη-Ήλιος μετονομάζεται σε «Πολυχώρος Πολιτισμού Ζ».
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου
Τον Κώστα Γαβρά υποδέχεται στο κατάμεστο Remezzo ο Δήμος Καλαμαριάς σε μια συγκινητική βραδιά. Εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου και της πόλης ο σκηνοθέτης παρέλαβε ένα συμβολικό δώρο, ένα καραβάκι, την Αργώ, σύμβολο του Δήμου Καλαμαριάς, μαζί με ένα σημείωμα που έγραφε «Σκηνοθετώντας την Ιστορία φωτίσατε συνειδήσεις», με την ευχή να τον συντροφεύει στα επόμενα ταξίδια του, στην τέχνη και στον κόσμο, ως μήνυμα ευγνωμοσύνης εκ μέρους της Καλαμαριάς.
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου
Μόλις λίγες ώρες πριν από την πτήση σου, ο Κώστας Γαβράς παρίσταται στην ειδική εκδήλωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου που περιλαμβάνει δωρεάν προβολή της ταινίας «Ζ». Πραγματοποιείται συζήτηση και αναχωρεί απευθείας για το αεροδρόμιο.
Από τη συνέντευξη που έδωσε στην Όλγα Νίκου και την εκπομπή Μέρα με Χρώμα κρατάω το εξής: «Όταν φτάσω σε μια στιγμή που πια δε μ’ ενδιαφέρει να διαβάζω, δε μ’ ενδιαφέρει να κάνω κινηματογράφο – κι έχω δει γίλους που είναι σ’αυτή την κατάσταση -, δε μ’ ενδιαφέρει να συζητάω με τους άλλους, δε με ενδιαφέρει να κοιτάω τις γυναίκες με ενδιαφέρον – ποιητικά ας πούμε σήμερα, πρέπει να τελειώσουμε»
Ενώ στην ερώτηση για το αν έχει σχέδια για μία επόμενη ταινία: «Να σας πω την αλήθεια, προσπαθώ. Και όταν τελειώσω το σενάριο θα δω αν γίνεται και αν με ενδιαφέρει ακόμα να γίνει ή όχι. Η τελειωτική απόφαση δεν έχει παρθεί ακόμα».
Επίσης, από τη συνέντευξή του στην Ελένη Θεοδωρίδου για τη Μακεδονία της Κυριακής: «Είναι μεγάλη έκπληξη που έχω φτάσει μέχρι εδώ» είπε αρχικά ο κ. Γαβράς. «Ύστερα από τα 90 δεν νιώθεις τίποτα. Βλέπετε, μπαίνω στην περίοδο του τέλους – είναι φυσικό έτσι, είναι η ζωή. Είναι περίεργο όμως, γιατί βλέπω φίλους και πολύ κοντινούς μου ανθρώπους να φεύγουν κι εγώ παραμένω εδώ. Πλέον είμαι περιτριγυρισμένος από καινούργια πρόσωπα, γνωστά, με διαφορετικές απόψεις και ζωές και συνεχίζω να μαθαίνω. Και αυτό είναι που με κάνει να βαστάω, ότι ακόμα μαθαίνω τη ζωή και τον κόσμο που αλλάζει τρομακτικά» σημειώνει και προσθέτει πως «αυτό δείχνει ότι μάλλον βρισκόμαστε πάλι σε μια νέα αρχή.»
Leave a Reply