To thessalonicious πρωτοβγήκε στον «αέρα» στο Instagram το 2020 την εποχή της πανδημίας, όταν μία millennial, αποφεύγοντας τον ΟΑΣΘ, άρχισε να γυρίζει σπίτι από τη δουλειά με τα πόδια. Περπατούσε και παρατηρούσε. Σιγά σιγά αυτή η παρατήρηση γέννησε την ανάγκη για φωτογράφιση. Οι φωτογραφίες με τη σειρά τους γέννησαν την ανάγκη για μοίρασμα, αλληλεπίδραση και επικοινωνία.
Στην πραγματικότητα, το thessalonicious μάλλον υπήρχε από πολύ παλαιότερα και το πιθανότερο είναι να υπήρχε ανέκαθεν. Υπήρχε από την παιδική και εφηβική ηλικία όπου η κάθε εικόνα, ήχος, μυρωδιά της Θεσσαλονίκης εντυπωνόταν στο μυαλό και στην καρδιά. Αργότερα απέκτησε οπτική υπόσταση με τα πρώτα φωτογραφικά κλικ, στις αρχές της ψηφιακής εποχής, που γέμιζαν άλμπουμ ολόκληρα στον υπολογιστή με εικόνες της πόλης για να εισπράξουν συχνά το γνωστό μαμαδίστικο σχόλιο: «ε, βγες κι εσύ καμιά φωτογραφία, όλο τοπία δείχνεις».
Το thessalonicious εξελίσσεται και διαμορφώνεται συνεχώς. Είναι μία συλλογή φωτογραφιών, αναμνήσεων, απόψεων. Αλλά πάνω απ’όλα το thessalonicious είναι είναι ένα πεδίο έκφρασης και μία επιλογή: επιλέγω να δω τη Θεσσαλονίκη με μία συγκεκριμένη ματιά, επιλέγω να στηρίξω την καλλιτεχνική σκηνή της πόλης, επιλέγω να θυμάμαι την ιστορία της, επιλέγω να είμαι ενεργός πολίτης, επιλέγω να φροντίζω την πόλη μου, επιλέγω να στηρίζω τις τοπικές επιχειρήσεις, επιλέγω να δω ταινία σε συνοικιακό σινεμά.
Σε προσκαλώ να κάνεις κι εσύ τη thessalonicious επιλογή. Αν σου ακούγεται καλή ιδέα, ξεκινάμε!
Βιολέτα Λεμόνα